Wachten

door Diedrik Sibma

met de kat alleen
vullen ze de ruimte met
boulevard
lelijk en slecht ter been
alle jonge mensen zijn naar thuis
geen dromen
geen angsten

smeren al geen crème
meer in plooien
dunne benen
die niet kunnen staan
hun ogen roeren
maar worden weggekeken

drinken thee
zonder smaak
en verzwelgen in eikenhouten meubelen
stellen nooit een vraag

op dinsdagmiddag
achter beslagen ramen
want dan komen ze samen
wachten