Nu moet ik het alleen doen

door Elisa van den Bos

Ik zou willen dat ik onopvallend was.
Dat iedereen zo stil als de wind was.
Dat het zo donker was,
dat niemand mijn schaduw zag.
Ik zou willen dat mijn lippen nooit bewogen hadden.
Dat niemand mij zacht troostte.
Dat ik het zwevend voorbij had zien gaan.