Met Mes en Vork

door Simone van Aalten

Ze strelen met glinsterende naalden
Hunkerend over mijn blote rug
Terwijl de vrouwen wraaklustig
De tranen uit de washandjes wringen

Felle blikken schreeuwen om geluid
Terwijl we ons vastklampen aan de achtergrondmuziek
Rillingen over mijn rug drijven me tot het randje
Zwaartekracht drijft onze oogleden dicht

Stemmetjes zweven door de stilte
Vlindertjes vliegen in de duisternis
Vertrouwd met de waanzin
Raken we schuw voor een warme hand,
Want

We werden vastgeklemd
Omdat we anders het plafond zouden
Zitten, stijgen
Boven beter weten uit

Ze kwamen met een theelepeltje
Om het uit ons te scheppen
Daarom zitten we hier de hele dag te vissen
Met een draadje uit ons hoofd

Om elke tand een touwtje
Tegen het schudden en
Gorgelende nattigheid in mijn keel
Schuimen tot gezoem het water vult

Tot we uiteindelijk onze eigen
Staarten achterna zitten
En niet meer geloven in wie we waren
Zodat we mals genoeg zijn
Met mes en vork