Verlaten

door Ileen Rook

Ik blijf voor je huis
staan aanbellen.
negeer de hangjongeren,
die zeggen dat er niemand
meer woont.

Ik blijf kloppen,
bonken, roepen dat je open
moet doen. Trek me niks aan
van mensen met hondjes,
of zonder hondjes, die me
aanstaren.

En ik weet dat het niet
gezond is om vanaf half drie
op je deur te staan bonzen.
Had je maar niet moeten gaan.

En ik weet dat
de jongens voor je
deur gelijk hebben.
Dat het huis allang
eenzaam en verlaten is.

- Net als ik -