door melvin van der borgt

verdriet...
soms... hoef je niets te zeggen,
hoef je er enkel maar te zijn.
om een ander te voelen,
dat je deelt in verdriet en pijn.

soms... zou je willen huilen,
maar doe je het ondanks alles ... niet
probeer je je groot te houden,
omdat je niet wilt... dat een ander het ziet.

soms... wil je even alleen zijn,
gewoon... om tot jezelf te komen.
je gedachten te ordenen,
alleen zijn... met je dromen.

soms... heb je behoefte,
aan een arm om je heen.
weet... dat ik er voor je zal zijn,
je bent niet alleen.

nooit van je leven,
ik heb zelf ook iemand die dierbaar is...
verloren.

veel geluk verder iedereen.