Vergaan tot stof

door Renée Bindels

kleine stofdeeltjes in de lucht
landen als parachutisten
op de foto naast mijn bed

bescheiden, voorzichtig maar
toch met een klap op jouw
lieve, berimpelde gezicht

alsof twee jaar geleden
verleden tijd is, nemen ze
-zonder pardon- je plek in

(dus ik blaas de boos-
doeners van mijn kamer
en je bent weer als nieuw

in mijn gedachten)