De sirenenzang

door Stella Bakker

Tot wel vier keer toe had zij gezongen
voor Odysseus en zijn gevolg
Eerst nog lieflijk, ongedwongen,
tot de zee haar zwoele lied verzwolg

Verhief zij toen de stem voor een ballade
voor een aria uit Goethe’s Faust,
sloegen alle mannen zwijgend gade
maar verviel niet één in dol applaus

De mast verdween juist aan de horizon
toen zij haar laatste hoge uithaal kreet,
en er enkel nog een visje zwom,
dat behoedzaam alle rotsen meed

Niet elke vrouw, al praktiseert ze nog zo lang,
beheerst de kunst van de sirenezang