Daar ik ben

door Milou Cremers

Ik ben niemand van de elite, want waar
het mos de wortels overheerst
is waar mijn gedachten schuilen, waar
de voedingsstoffen wegspoelen. In mijn kronkels
is waar ik sta en waar ik niet te vinden ben.

Ik ben een rennend schaap.
Ontzield wordt de vacht eraf gezaagd
en de zachtheid van mijn hersenwolkjes
blijven haken in de groene sprieten
die op het droge staan.

Ruw als steen. Waar natuur
zijn pracht niet op uitgestraald heeft en
zijn wonderen niet heeft laten strelen. Op
dat mijn scherpte fonetisch niet zal weerklinken,
maar in echo’s uiteen zal vallen