Zomer

door Mandulav van den Berg

Met hetzelfde zuchtje wind
dat de bladeren doet wiegen
waait de kanten zomerjurk
omhoog

Een zwarte mier kruipt hongerig
over het rood-met-witte picknickkleed
op zoek naar restjes honing
op een bord

In een zachte zonnestraal
vol met dansend stof
tekent mijn pen lijn
voor lijn
mijn brief naar jou