door Lize Schraepen

Ik vertelde wat ik dacht,
jij sloeg je ogen neer
en keek naar de grond
toen wist ik hoe hard je mij nodig had
je had me zoveel te vertellen
maar sprak niet
en nu vind ik de woorden niet om
te spreken over de pijn die jij mij gaf
nu openen mijn lippen niet
voor de waarheid
ik begrijp je stilzwijgen steeds beter.