Blunderkind

door Amber van der Pijl

Struikelen over de drempel,
Vallen van de trap.
Altijd ik weer,
Als ik door mijn stoel heen krak.
Weg is mijn reputatie,
Weg glorieus moment.
Maar misschien is het zo erg nog niet,
En hoort het bij wie ik ben.
Dan kan je er om lachen,
En het maakt niet uit wat je er van vindt.
Want weet je, ik ben gewoon...
Gewoon een blunderkind.