Steen

door Dagmar Dousma

mijn vriendje is een steen
hij voelt niets
als ik hem duw hij is
be
re
sterk
onbreekbaar

toch zit er een krasje
ik ben trots
dat heb ik gedaan
ik mij mezelf
heb hem gebroken

en nu
hij van mij houdt
zal ik dat krasje liefhebben
als een teken
van de kracht
die ik blijkbaar
toch bezit