Kinderdichter Emmen Shifra Alkema

Even voorstellen...

Ik ben Shifra Alkema en ik ben 12 jaar oud. Ik woon in Nieuw- Weerdinge samen met mijn ouders en mijn twee zusjes. Ik zit op school op GBS de Rank. Een super gezellige kleine basisschool. En ik heb super lieve huisdieren. Een hond, een poes, een konijn en twee parkieten. Een gezellige beestenboel dus. Ik heb ook een eigen kamer en ik schrijf gedichten. Over dat dichten moest ik vertellen. Ik ben namelijk kinderdichter van Emmen geworden. Hartstikke leuk!!! Doordat ik kinderdichter ben geworden ga ik nu allemaal leuke en spannende dingen doen. Ik ga onder andere naar de burgemeester. Ook ga ik optreden op dodenherdenking en op andere festivals. En ik ben al op de radio geweest. Ik moet het komende jaar minstens 4 gedichten schrijven dus jullie gaan nog van mij horen.

Bye bye.

Foto Martin Zaagman

De gedichten van Shifra

Zilverpapier

Mijn opa’s herinneringen
Die zijn heus niet saai
Vooral die over de oorlog
Daar was hij zelf nog bij

Tijdens de oorlog
Kwamen de vliegtuigen
Ze brachten angst
Ze brachten bang

Na de oorlog
Kwamen ze weer
Mensen renden weg
Dit zijn geen bommen
Het was zilverpapier

Zilverpapier
Dat dwarrelde in de lucht
Als honderden goudvissen in een kom
Die vierden dat de oorlog afgelopen was

Mijn thuis

Lezen is een avontuur,
dat nooit ophoudt.
En het boek,
dat is de poort naar het avontuur.
Ik sla een boek open.
Ik loop de poort binnen.
Alles komt langs,
en alles ben ik:
jager,
prooi,
koningin,
tribuut,
zwerver.
Als ik lees dan merk ik niets meer.
Dan ben ik op de plek,
een plek waarop alleen lezers kunnen komen.
Een plek met trouw en liefde, spanning en sensatie.
Ik hou van die plek,
die plek is mijn thuis.

Lente

Het eerste bloemetje,
de eerste hoop.
De eerste bloesem,
de eerste verwondering.
De eerste lammetjes,
de eerste glimlach.

Mensen hebben lente nodig.
Ze moeten hun koude harten
weer even laten ontdooien.
De natuur ontdooid,
mensen ontdooien.
De lente maakt blij.