Winnaars Doe Maar Dicht Maar 2025 - 2026
Dat jongeren van poëzie houden bewijst de landelijke dichtwedstrijd Doe Maar Dicht Maar al 41 jaar. Ook voor deze editie stuurden duizenden jongeren tussen de 12 en 19 jaar hun zelfgeschreven gedicht op. Uit al deze poëzie heeft de jury de honderd mooiste gedichten geselecteerd. Deze hebben een plaats gekregen in de nieuwe dichtbundel van Doe Maar Dicht Maar
De hoofdprijswinnaars zijn op 28 juni tijdens de feestelijke prijsuitreiking in Forum Groningen bekend gemaakt. Een fantastische dag die nog feestelijker werd doordat de finalisten hun gedicht voordroegen!
De finalisten van Doe Maar Dicht Maar 2025 – 2026: Kasper de Vries, Tessa Hokke, Philippina Leitner de Jong, Tasneem Alkhaddam, Anne Boelens, Fabienne Farshchi, Ghazal Hassan, Fez Maat, Lucas Nijhove en Sanne-Lise van der Ree Doolaard.
De hoofdprijswinnaar van Doe Maar Dicht Maar 2025 – 2026 in de leeftijdscategorie 12 t/m 14 jaar is Kasper de Vries.
In de leeftijdscategorie 15 t/m 18 jaar wist Ghazal Hassan de hoofdprijs in de wacht te slepen!
De hoofdprijswinnaar in de leeftijdscategorie 12 t/m 14 jaar
Kasper de Vries wist met zijn gedicht de hoofdprijs van Doe Maar Dicht Maar in de categorie 12 t/m 14 jaar te winnen!
De jury over zijn gedicht:
“De beeldspraak aan het begin pakte de jury al gelijk goed vast: ‘Hij zit tussen koffers en halflege kamer/waar stemmen breken als dun ijs.’
Het gedicht heeft slechts tien regels, en geen titel, en toch zat er méér in dit gedicht dan alleen beklemming – aan het einde gloort er zelfs hoop ‘als een stil geheim’ door het gedicht heen. Iemand die zoveel kan in zo’n kleine ruimte, verdient de hoofdprijs, en diegene is Kasper de Vries.”
Hij zit tussen koffers en halflege kamers
waar stemmen breken als dun ijs
De klok tikt harder sinds mama en papa zwijgen
alsof tijd ook partij heeft gekozen
Zijn kamer is nog hetzelfde maar voelt kleiner
met muren die alles hebben gehoord
Hij vraagt zich af waar hij straks thuishoort
op zondag, op feestdagen, in verhalen
Toch houdt hij hoop vast als een stil geheim
dat liefde niet verdwijnt maar van vorm verandert
De hoofdprijswinnaar in de leeftijdscategorie 15 t/m 19 jaar
Met haar gedicht ‘Een waargebeurd verhaal’ heeft Ghazal Hassan de hoofdprijs van Doe Maar Dicht Maar in de categorie 15 t/m 19 jaar gewonnen! De jury over dit gedicht:
“Haar gedicht begint met drie woorden: Een waargebeurd gedicht. En dan zet ze een datum. 3 augustus2014. En dan begint ze te vertellen. Ghazal Hassan. We lazen het stil. We lazen het nog een keer. En eigenlijk weten we niet zo goed wat we hier moeten schrijven, want alles wat wij zeggen over dit gedicht is minder dan het gedicht zelf. Ghazal (17) schrijft over haar waargebeurde dag. Niet van een afstand,
niet als rapportage, maar van binnenuit. Zeven families in één jeep. Moeders die namen riepen die niet antwoordden. Een man naast haar die overleed. Een auto vol stilte. Het is een gedicht dat iets bewaart wat anders verloren dreigt te gaan in het grote woordje ‘oorlog’. En aan het einde scheurt de wind het tentdoek open, valt er licht naar binnen, en adem je ook. Ghazal wint de hoofdprijs van deze categorie. Zonder
twijfel, zonder lang beraad. Soms weet een jury het meteen.”
Zwarte dag
Een waargebeurd gedicht.
3 augustus 2014
06:00 — wij lagen nog in dromen, alsof slaap een grens kon zijn,
terwijl het nieuws al sprak over oorlog die niet voor ons leek te zijn.
We kleedden ons voor een feest en lieten de dreiging buiten staan,
de zon ging onder, en de toekomst deed alsof zij bleef.
Zeven families in één jeep, kinderen achterin, samengepakt tot adem,
de weg sprak in explosies,
moeders riepen namen die niet antwoordden.
Wij kozen de bergen als laatste schuilplaats van het lichaam,
zonder schoenen, dorstig, terwijl de hitte levens vóór ons opeiste.
Vanaf de hoogte zagen wij ons huis verdwijnen, een herinnering in rook,
een verleden dat geen adres meer had, verwoest door vliegtuigen.
Dagen hingen boven ons stil, soms viel water uit de lucht,
wij renden alsof leven ervan afhing,
een man naast mij werd erdoor geraakt en overleed.
Veertig auto’s stonden klaar om de berg los te laten, maar onze band gaf het op,
wij bleven, zij werden achtergelaten door de wereld, en wij leefden.
Later daalden wij te voet af en namen een auto vol stilte mee,
want zelfs de doden wisten hoe te ontsnappen.
De weg was een open wond,
achtergelaten kinderen, mensenbot, liters bloed,
kilometers wanhoop die wij moesten doorkruisen om te overleven.
Koerdistan ademde vrede, maar wij zwierven,
zonder muren, zonder dak, sliepen onder angst,
waakten over onze dochters, die als seksslaaf verkocht werden.
Maar sommigen kozen voor de dood.
We zagen mensen die alles hadden verloren,
andere kinderen die te ver waren achtergelaten om mee te gaan,
en wij begrepen dat leven soms een keuze was die niet te maken viel.
In een tent, maanden later, scheurde de wind het doek,
licht viel naar binnen en de zon kwam op,
en ik voelde hoe echt alles was wat we hadden doorstaan.
De wereld had ons bijna gebroken, maar wij ademden nog,
elke herinnering brandde in ons als een vlam die niet doofde,
elke stap die we zetten, elke blik op onze kinderen,
herinnerde ons aan wat we hadden verloren en wat we moesten beschermen.
Toen begreep ik dat dit geen droom was die eindigde,
maar een leven dat bleef, een waarheid die ik niet kon vergeten,
en dat zelfs na de grootste duisternis, licht kon vallen.
De honderd winnaars van Doe Maar Dicht Maar 2025 -2026
Amber de Vries – Ik had het gedaan
Amber Vanlerberghe – Jongens
Andriana Vlachou – Leren in de bieb
Anita Ghoddosi – dagdromen
Anne Boelens – Soms is hij gewoon papa (van 2023)
Anne Post – Vliegen alsof er een morgen is
Anouk Slobben – Onthulling
Ansh Veeramani – Burner
Arabella Eijking – Hoe zal het later gaan?
Athshayan Conde Schmid – Being a breaKING
Atlas Settels – Verloren in stappen
Berkant Yosifov – Gebroken hart
Bo Roosmalen – De markeerstift
Cayleigh Spreeuw – Wie praat gaat eraan’
Chaya Boven – Ik heb jullie gemist
Elize Pover – Zink en rust
Elivia Kornelis – Zodat jij blijft.
Emily Bollen – De lucht kleurde rood vanmorgen
Emma Bioch – Resonantie
Emma Morteau – Een hert in het veld’
Emmalien Vorst – Pieter Pen
Eugenia Kudriavtseva – Ik hield
Fabienne Farschi – We scrollen door
Fay van Breugel – De andere richting
Fez Maat – Het mysterie van de verdwenen pen
Filou van der Kruk – Het laatste blad
Fleur Buitendijk – Letter(on)kunde
Fleurine ten Dam – Leeg
Flip Stek – Fietserscomplex
Floor Arendse – Wie heeft er voor mij’
Floortje Verharen – Badkamervloer
Geke Romkes – Onuitgesproken regels
Ghazal Hassan – Zwarte dag
Harry Zhang – Mijn wekker
Heleen Pijnappel – Wolven in schaapskleren
Inèz Cnossen – Moeder, stroom
Iria Diaz – Zoals de ziel van mijn moeder
Isa Belle Broekhuizen – Vrienden of mensen met namen
Isis Peeters – Stap voor stap minder vertrouwen
Jinte Klarenbeek – De geur van regen
Jonas Roozendaal – Laatst hoorde ik tijdens een storm’
Julia Monasterska – De phoenix
Juliaan van Overvelt – Dag broer
Kaatje Padt – Gedichten
Kasper de Vries – Hij zit tussen koffers en halflege kamers
Katharina Schippers – De sneeuwuil
Kira Bronsgeest – Vrijheid
Leen Al Mokdad – Spatie
Leevay Dekker – Wolken
Lisa den Herder – Krijtjes
Lisa Ottens – Ze is er nog
Loëlle Landman – Blijf
Lotte Hofman – Kijk uit en wees niet te laat”
Louisa Cloosterman – Opa Min
Lucas Gremmer – Bloed
Lucas Nijhove – En dan hebben de homo’s het gedaan
Madelief Hogeweg – Zeker weten
Mare Ahmadi – Even langsgaan
Mare Schouten – Rationeel en veel te veel
Maud Delleman – Uit het autoraam
Maura Heres – De jouwe
Megan van Vliet – Wat niemand ziet
Menno Teekens – Anders dan gedacht
Mirthe Boerman – Indringer
Nienke Bontekoe – Geen dichter
Nikki van Dijk – De maan fluistert zilver in de nacht’
Nur Neven – Eb en vloed
Olivia Reijnders – ruzie
Oscar Hermans – De verloren tijd
Philippina Leitner de Jong – Dat krijg je ervan
Rebecca Solleveld – Washington is het nieuwe Rome’
Riley Engels – omgekeerde ode
Romijn Duursma – Nachtreiziger
Ronja van der Zon – De geur van toen
Roos Capel – Een boeketje voor jou
Rosa van Kerkvoort – Rozen
Roux Kant – Blijf voor de redenen die je moet vinden
Rox de Vos – Mijn gender is een kunstwerk
Sami el Haddadi – Geef me de wereld
Sanne Langeraar – Gedicht met wit
Sanne-Lise van der Ree Doolaard – Tussen adem en stilte
Sara Thijssen – We staan op het veld’
Sebastiaan Verberg – Crunch
Selena Baankreis – Van zaadje naar boom’
Senna Walters – Een sonnet
Sezen Kaya – Lichaamsdysmorfie
Silke Warnar – Bubbel-check
Sinne Postma – Hap? Zucht? Adem?
Sofie Beekman – Ode aan het gewone
Sophie Kunst – Sigarettengeuren
Tasneem Alkhaddam – Moerstaal
Tess Rink – Horloge
Tess Wildeboer – Opstaan
Tessa Hokke – Twee huizen twee versies
Tessa in de Betouw – Evenwicht
Thijs Leutscher – Hond
Zeynep Ozler – Spoor 2
Zilale Abdurahman – Slagroom
Zoë van Os – Zomer